مشهد که بودیم، محل اقامت ما، با صفا و با طراوت بود. روزی از روزها، کنار پنجره بودم داشتم بیرون رو

دید می زدم؛ زوج جوون دم در محوطه ایستاده و مردد بودن که وارد بشن یا نه! گویا از محیط خوششون

اومده بود و می خواستن چند تا خاطره با دوربین عکاسی ثبت کنن؛اون ژستا و حرکات عاشقانه و گاهی

خنده دار، باعث شد از پنجره کنار برم و احتمالا صحنه های بدون سانسور و نبینم و خوش باشن ...

                                                              + + +

در گذرگاه زمان

      خیمه شب بازی دهر

           با همه تلخ و شیرینی خود می گذرد

                                       رنگ ها رنگ دیگر می گیرند

                                                             عشق ها می میرند

                                                                              و فقط خاطره هاست

                                                                                          که چه شیرین و چه تلخ

                                                                                                    دست نخورده به جا می ماند