زیاد شنیدیم که ورزش کردن روحیه رو خوب میکنه، عضلات رو قوی می کنه، تندرستت میکنه و... و...و...

ورزش هـم رشته های زیادی داره که هر فردی به رشته مورد علاقه ورزشی اش گرایش پیدا میکنه و یکی

به سمت بستکبال میره، یکی قایقرانی یا کوهنوردی....

امروز با دوستم رفتیم کلاس ایروبیک اسم نوشتیم، من هم که مدتها بود ورزش نکرده بودم اما هر از

گاهی شنا میکنم کلاس خیلی خوب بود ماشالله مربی هم یه خانم خوش بر و رو و پر انرژی بود، ایشون 

آهنگهای خارجی گذاشت وقتی می دویدیم به ما روحیه میداد با صدای بلند میگفت: آفرین...بدوووو

منو میگید با شنیـدین مـوزیک هایی که دوست داشتم هم چین می دویدم و انرژی می گرفتم که انگار نه

انگار من همون دختری ام که همیشه از ورزش و شنیدن خبرهای ورزش فراری بودم...

تو سالن بدنم گرم بود و زیاد دردی احساس نمی کردم اومدم خونه مستقیم رفتم دراز کشیدم همه بدنم

کـوفته شده بود و به شدت درد می کرد البته همش از ورزش نبود از شب قبلش حالم بد شده بود. به

دوستم اس ام اس میدادم دارم میمیرم خیلی بدحال بودم. بعد رفتم دانشگاه و با نشستن روی اون

صندلی های بلند فلزی کمر درد هم بیشتر میشد الان هم که ناله ام هر لحظه درد داره شدت میگیره...

اما خوب خوشحالم که تنبلی رو کنار گذاشتم و سعی می کنم دیگه هیچ وقت ورزش رو رها نکنم.

البته امروز چیزای دیگه هم پیش اومد اما چون ورزشکار شدم و از اونجایی که ورزشکاران از روحیه

قوی برخوردارند از تعریف کردن هر چیز منفی خودداری می کنم.

ورزشکار باشید :)