اغلب معلم هایی که داشتم خوش رفتار بودند و من از این جهت همیشه دوست داشتم معلم بشم.این

رویا تا اول دبیرستان با من بود.چون در سال اول دبیرستان دبیرمون خیلی خوب بود خیلی هم ناز بود

و من مطمئن بودم دبیر ریاضی میشم.

وارد سال دوم که شدم دیدگاهم تغییر کرد.یه روز که مریض بودم،به دکتری مراجعه کردم که هرچی از شوخ

بودن و باحال بودنش بگم،کم گفتم.منم تصمیم گرفتم که در آینده پزشک بشم!

با اینکه رشته ام ریاضی بود اما دیگه تغییرش ندادم.کارهای زیادی مد نظرمه؛با اینکه در حال حاضر معمار

-ی میخونم و این رشته رو خیلی دوست دارم،از طرفی از مهمانداری خوشم میاد فکر کن سمیه مهماندار

به روانشناسی هم علاقه شدیدی دارم ولی اگه شغلها رو بررسی کنیم،می بینیم که هر شغلی توانایی

و دقت خاص خودش رو می طلبه. یک سری کار هســـت که اگر چه کمی سبک جلوه میده اما درآمد 

بالایی داره،مثل آرایشگری.

یک کار دیگه هم هست که در عین زحمت فراوان،خیلی ها نمی پسندند:مثل رفتگر؛رفتگر زحمتکش ۵

صبح تو خیابون جارو میکشه،از خوابش میگذره تا یه جایی تمیز باشه.شب هم خسته و مرده،دیر وقت به

خونه بر می گرده.

یا اینکه میبینیم دکترهایی که نامی هستند؛این نامی بودنشون از کجا سرچشمه میگیره؟از زحمتهایی

که برای درس خوندن و ترقی کشیدند.خودشون خواستن به موفقیتی برسن چون هدف داشتند.

شغلهای پردردسر فراوان دیگه هم هست، مثله بازیگــــری و خواننـــدگی.یه بازیگر راه جــدایی رو از سایر

شغلها انتخاب کرده.وقتی هم که معروف بشه به راحتی نمیتونه تو خیابون قدم بزنه یا با خودش خلـــوت

کنه،حتی اگه مشکلی داشته باشه،باید دائما یه لبخند روی صورتش نمایان باشه تا مبادا به طرفدارانش

بربخوره.خوانندگی هم همینطور؛باید کلی روی صداش کار کنه.از حنجرش با قدرتی که داره شعرو فریاد

کنه.گاهی وقتها ساز بزنه.از جونش مایه بذاره که هم صداش موردپسند باشه هم شعرایی که می خونه

قابل قبول باشه.

خلاصه:باید واسه هرکاری تلاش کنیم و زحمت بکشیم،هرکاری سختیهای خودشو داره.فقط منتظر فرصت

خوب نباشیم،لحظه لحظه های زندگی ما میتونه یه فرصت طلایی باشه واسه موفقیت بیشتر.

پ.ن:یک نفر نظر خصوصی داده :چون نازی مردم واسه همین میان بهت نظر میدن.اینو من نمیگم همه

میگن!!!من میخوام بدونم شما با همه اینهایی که میان اینجا نظر میدن،در ارتباطی؟؟

این روزاها نظرای چرت و پرت خصوصی زیاد میاد.کسی مجبور نیست بیاد اینجا سرک بکشه و بی

شرمانه به خودش اجازه بده هر حرفیو بزنه.مطمئن باشین من اگه عکسمو بردارم،دوستای من ثابت اند و

 مجددا میان و با نظرای سازندشون به من کمک میکنن.

از تک تک دوستانم :مونای گلم،سمیه مهربان،علی عزیز،سارا جان،سمیرا وروجک،از شراره ،آذین،محمد

ساناز مهربانم،سپیده جون،نسیم باهوش،ترنم دوست داشتنی،سحر جووون،حاجــــی شیرازی،امین،

رویای گمشده،گیس بریده کمال تشکر دارم.