شانس و بخت و اقبال بعضی وقتها در خونه ما رو میزنه . اونم وقتی که فکرشو نمیکنیم. مثل این خاطره

 من یه روز خیلی زیاد حالم بد بود از طرفی هم بعد از ظهر همون روز امتحان داشتم صبح زود بیدار شده

 بودم که  بخونم کتابو که می دیدم گریه ام می گرفت تو خودم می پیچیدم نمی تونستم بخونم به خودم

 گفتم حالا کتابو کنار میذارم شاید یک ساعت دیگه بهتر شدم بعد می شینم میخونم...

اصلا فایده نداشت بهتر که نشدم هیچ بدتر هم می شدم می گفتم خدایا چی کار کنم اون هم با این

استاد سخت گیر با دوستم تماس گرفتم که من نمی تونم بیام حتی یه سوال هم نتونستم بخونم

ساعت ۲ بود کم کم بهتر میشدم دیگه خوابم برد اما از طرفی نگران امتحان.

بعدازظهر به دوستم گفتم:که امتحان چی شد؟گفت:نیومده بود.

نـــــــه امکان نداشت به دوستم گفتم سحر داری سر به سرم میذاری؟می گفت نه بخدا نیومده

آخه این استاده کسی نبود که سر کلاس نیاد خلاصه من میگی

به دوستم گفتم حتما حال استاد هم خوب نبوده که نیومده

باورم نمیشد که یک بار شانس به سراغم اومده.اما اینکه بد شانسم شکی درش نیست .

اگر کسی از من بپرسه که به شانس اعتقاد داری میگم  نه زیاد اما الان به شدت بهش ایمان دارم  چند

 مورد پیش اومده که اینو میگم.

اما اما اما هر چند این روزای اخیر یه کم بدشانسی آوردم که خیلی حرصم داد طوری که میگفتم چقدر

بدشانسم ولی الان که فکر میکنم میبینم ارزش نداره خودمو با این فکر ناامید کنم . الان به خودم قول

دادم که دیدگاه و طرز فکرم رو عوض کنم قوی تر و آگاه تر باشم.

من از این به بعد این جمله تو ذهنمه:

مهم اين نيست كه هميشه در بازی زندگی تاس خوب بياوري مهم اين است كه اگر تاس بد آوردی خوب

بازی كنی.